شمارهٔ ۱۸۵ - وله ایضا

جهان صدرا لقای فرّخ تو
سعادت را ز بهر فال باید ۱

کسی را کآرزوی خدمت تست
فراوان مایه از اقبال باید ۲

اگر تو در خور همّت کنی جود
جهان از مال مالامال باید ۳

فلک را از تو باید خواست تمکین
گرش کاری به استقلال باید ۴

خرد را گر تمنّای کمالست
هم از ذات تو استکمال باید ۵

سحرگاهان که بوی لطفت آید
دلم بر عزم استقبال باید ۶

کسی کو بحر خواند همّت تو
بسا کش از تو استخجال باید ۷

اگر چه نیست وقت زحمت من
نموداری ز وصف الحال باید ۸

مرا چون تربیت آغاز کردی
سر هر کار را دنبال باید ۹

اگر کنه خلوص من ندانی
به احوال من استدلال باید ۱۰

بزرگان را و ارباب کرم را
نظر بر مردم بطّال باید ۱۱

ز درگاه تو جز عجز و خلاقیت
مرا تمییزی از عمال باید ۱۲

ز تو چون دیگران را مال و جاهست
مرا گر جاه نبود مال باید ۱۳

زهر لطفی که با من پار کردی
همی اضعاف آن امسال باید ۱۴

چو از من بازگیری شغل و مرسوم
مرا خرج خودو اطفال باید ۱۵

اگر تفضیل معلومست وگر نیست
همم چیزی علی الاجمال باید ۱۶