هوش مصنوعی:
شاعر بیان میکند که از او خواسته شده بود چیزی بگوید که نیاز به استغفار نداشته باشد. او تمام تلاش خود را کرده تا راستگو باشد و از دروغ پرهیز کند، اما برخی از گفتههایش ناخواسته دروغ بودهاند. او تأکید میکند که نه به دنیا و نه به آخرت توجهی ندارد و فقط صداقت برایش مهم است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم فلسفی و اخلاقی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از واژگان و ساختارهای شعری کلاسیک ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شمارهٔ ۲۰۲ - وله ایضا
گفته بودی مرا که چیزی گوی
که نبایدت کرد استغفار ۱
هر چه گفتم من از مدیح و غزل
بعضی از وی دروغ بد ناچار ۲
همچو تو اختیار از آن کردم
تا همه راست باشدم گفتار ۳
نه به دنیام برد باید شرم
نه به عقبی در آیدم بشمار ۴
که نبایدت کرد استغفار ۱
هر چه گفتم من از مدیح و غزل
بعضی از وی دروغ بد ناچار ۲
همچو تو اختیار از آن کردم
تا همه راست باشدم گفتار ۳
نه به دنیام برد باید شرم
نه به عقبی در آیدم بشمار ۴
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۴
۳۶۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۰۱ - وله ایضا
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۰۳ - وله ایضا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.