هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و انتظار سخن میگوید و بیان میکند که چگونه انتظار معشوق او را بیمار و بیقرار کرده است. او از بیتابی و اضطراب خود میگوید و ترس این را دارد که مبادا از یاد معشوق غافل شود.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شمارهٔ ۲۰۳ - وله ایضا
ای کریم جهان، خبر داری؟
که شدم ز انتظار تو بیمار ۱
منفعل شد مزاج طبعم از آنک
شربت صبر می خورد بسیار ۲
بس که می گردد از قرار هجو
رود گانی خاطرم افکار ۳
ترسم از من رها شود حاشا
در هجای تو بیتکی سه چهار ۴
که شدم ز انتظار تو بیمار ۱
منفعل شد مزاج طبعم از آنک
شربت صبر می خورد بسیار ۲
بس که می گردد از قرار هجو
رود گانی خاطرم افکار ۳
ترسم از من رها شود حاشا
در هجای تو بیتکی سه چهار ۴
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۴
۳۳۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۰۲ - وله ایضا
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۰۴ - ایضا له
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
