هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از گناهکار بودن خود و انجام اعمال ناشایست اعتراف میکند. او از حرص و طمع خود و بیشرمی در برابر موی سپید و اعمال سیاهش میگوید. با وجود نیت توبه، باز هم به معصیت ادامه میدهد و اعمالش را ناپسند میداند. با این حال، گاهی به درگاه الهی پناه میبرد و با وجود نااهلی، امید به بخشش دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار است. همچنین، موضوعاتی مانند گناه، توبه و ندامت ممکن است برای مخاطبان جوانتر نیاز به توضیح و تفسیر داشته باشد.
شمارهٔ ۲۵۳ - وله فی التّوبیخ
من که شب و روز گنه می کنم
بندگی حرص و شره می کنم ۱
شرم ندارم که به موی سپید
نامۀ اعمال سیه می کنم ۲
نیست ز من باز پس افتاده تر
از چپ و از راست نگه می کنم ۳
نیّت توبت کنم و بر عقب
ای یکی معصیه ده می کنم ۴
طعمۀ سگ را نپسندد خرد
آنچه منش توشۀ ره می کنم ۵
طرفه تر اینست که بر درگهش
عذر گنه هم به گنه می کنم ۶
با همه نا اهلی خود گه گهی
بر در او پشت دوته می کنم ۷
هم نشوم از کرمش نا امید
گر چه همه کار تبه می کنم ۸
بندگی حرص و شره می کنم ۱
شرم ندارم که به موی سپید
نامۀ اعمال سیه می کنم ۲
نیست ز من باز پس افتاده تر
از چپ و از راست نگه می کنم ۳
نیّت توبت کنم و بر عقب
ای یکی معصیه ده می کنم ۴
طعمۀ سگ را نپسندد خرد
آنچه منش توشۀ ره می کنم ۵
طرفه تر اینست که بر درگهش
عذر گنه هم به گنه می کنم ۶
با همه نا اهلی خود گه گهی
بر در او پشت دوته می کنم ۷
هم نشوم از کرمش نا امید
گر چه همه کار تبه می کنم ۸
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۸
۳۴۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۵۲ - وله ایضا
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۵۴ - ایضا له
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.