شمارهٔ ۲۷۱ - وله ایضا

ما نه مردان سرپنحه و بازوی توایم
کارما با جدل و قوّت بازو مفکن ۱

ما به پشتیّ چو تو صدر همی سینه کنیم
این چنین لاغریان را تو ز پهلو مفکن ۲

با روی شهر سلامت زرضای تو کنند
وقت خوفست عمارت کن و بارو مفکن ۳

هر چه با سگ بتوان کرد بکن با من لیک
شیر مردا! گنه گرگ بر آهو مفکن ۴

جرّه بازان همه از بیم تو پر می فکنند
تو همای کرمی صعوه و تیهو مفکن ۵

دم بدم لاف هوای تو زنم همچون نای
پس چو چنگم زعنا در پس زانو مفکن ۶

هم حق خدمت و هم حرمت پیریست مرا
این همه حرمت و حق خیره بیکسومفکن ۷

گرهی کان به سه سالت شود از ابرو باز
بدو چشمت که بیک لحظه برابرو مفکن ۸