شمارهٔ ۳۰۰ - ایضا له

ای بر محکّ عقل وجود تو ناسره
ای مجمع مساوی اخلاق یکسره ۱

گر بگذری بر آنکه ز مویی ضعیف تر
چیزی از وتراش کنی همچو استره ۲

گر چه خری تر از خری هیچ نقص نیست
تا مر تراست سیم بخروار در خره ۳

اقبال بین که روی نهادست سوی تو
او را چه می کنی؟ که تو گولی و غتفره ۴

گر خاطر تو تیره و طبعت نبهره است
هم آب تست روشن و هم سیم تو سره ۵

ریشت جوال گوز و بروتت جوال دوز
جمله شکم چو خنب و دهان همچو خنبره ۶

از دست تو برون نتوان کرد زر به دوز
کان دست مرد ریکت قفلست وزر بره ۷

اندر دهان نگیری از بخل آب خویش
از تشنگی اگر رسدت جان به غرغره ۸

شاید کز اهل فضل فزونی به جاه و مال
زیرا که هم گرانی و هم سرد مسخره ۹

هر کو تهی ترست بمعنی به عهد ما
او را بلند تر بود ایوان و منظره ۱۰

اکنون کز اهل فضل خران بر سر آمدند
تو بر سر آمدی ز خران همچو تو بره ۱۱


۱۲