شمارهٔ ۲۶ - ایضاً له

هر خردمند که او را درم و سیم بود
خویشتن خوش بخورد یا نه ، نگاهش دارد ۱

بدگر کس ندهد برطمع سود که او
می خورد فارغ و این خیره قفا میخارد ۲

عمر از آن در طرب و ناز گذارد نرگس
که زرو سیم خود از چشم فرو نگذارد ۳