شماره ۶۳ - صاحب عادل نظام الملک ثانی مجد دین

صاحب عادل نظام الملک ثانی مجد دین
ای حضیض بارگاهت اوج کیوان را مماس ۱

ذهن پاکت خاک حیرت کرده در چشم عقول
حکم جزمت بند عطلت بسته بر پای حواس ۲

آفتاب طلعتت گر سایه بر چرخ افکند
ماه را عار آید از خورشید گردون اقتباس ۳

پیش رای روشنت اسرار گیتی کشف شد
مهبط انوار عصمت نیست جای التباس ۴

گر حقوق نعمتت را آسمان منکر شود
گاه کافر نعمتش خوانند و گه ناحق شناس ۵

ماه نو با قدرت ار دندان کند هم باک نیست
شاخ طوبی سخت فارغ باشد از دندان داس ۶

بر خلایق راتب جودت از آن جاری تر است
کاسمان یابد درو هرگز مجال احتباس ۷

حلقه در گوش جهان کن تا بدان گردد عزیز
پای بر چشم فلک نه تا بدان دارد سپاس ۸

آنک در دور تو گردون را میسر شد ز امن
هرگز از دوران او کس را نبوده ست التماس ۹

پاسبان چرخ هفتم خوش نخسبد بعد از این
چون جهان را عدل و انصاف تو می دارند پاس ۱۰

در زمانه گر فتوری هست در کار منست
ورنه بس محکم نهادی ملک و ملت را اساس ۱۱

سعی کن تا این فتور از کارها بیرون رود
خوش نباشد جامه نیمی اطلس و نیمی پلاس ۱۲

با چنین نظمی که عالم راست در ایام تو
حال من شاید که بیرون باشد از نظم و قیاس ۱۳

چون ازین دولت شدم راضی به احدی الراحتین
سهل باشد گر امیدم نیست باری کم ز یاس ۱۴

مدت عمر تو چندان باد کز راه دوام
بامدار آسمان بیرون شود رأسا به راس ۱۵