شماره ۶۵ - ای صاحبی که هر که در آفاق سرکش ست

ای صاحبی که هر که در آفاق سرکش ست
از طوق منت تو بفرسود گردنش ۱

آنجا که رای تو به سر مشکلی فتد
حاجت نیفتد به بیان مبرهنش ۲

در نوبهار تربیتت یافت رنگ و بوی
هر گل که مرغزار سپهرست گلشنش ۳

مرغی کز آشیانه اقبال تو پرد
از اختران ثابته پاشند ارزنش ۴

آتش فروغ عزم تو دارد ازین قبل
در بر گرفته اند چون جان سنگ و آهنش ۵

ای همت تو ساکن آن بقعه کز علو
بیرون هفت خطه چرخ است یر زنش ۶

معلوم رای توست که داعی دولتت
بازی ست کاسمان تو زیبد نشیمنش ۷

انوار مدحت تو بدیدند همگنان
اندر ضمیر صافی و در طمع روشنش ۸

ازانجا که لطف توست چنان کن که بعد ازین
آثار نعمت تو ببینند بر تنش ۹

بادا همیشه کسوت عمرت چنانک بخت
تا روز حشر دست ندارد ز دامنش ۱۰