بخش ۳۰ - حکایت

سرآشفته ای مستِ خود رای بود
که در کشمرش پیش از این جای بود ۱

سحرخواره ای شب نشین روز مست
می و مطربی را شده زیر دست ۲

مُدام او ز آتش غذا ساخته
ز آب منی خود بپرداخته ۳

نمیخورد بی چاره از هر ابا
بود کم تر از چمچمه ای شوربا ۴

نه شربت چشیدی نه خوردی طعام
سراسیمه بودی مدام از مدام ۵

شبی در برش آن سزای هجا
نفس منقطع شد ازو بر فجا ۶

برآورد مطرب غریو و غرنگ
که راه نفس شد برین ترک تنگ ۷

دویدند یاران او بر سرش
فروبسته دیدند دم در برش ۸

رئیس ده و کدخدایان به هم
هراسان که گردند از آن متّهم ۹

جگرگاه بی چاره بگشافتند
جگر، پوده و دل، سیه یافتند ۱۰

چنین چند کس دیده ام کز شراب
فرورفت ناگه خراب و یباب ۱۱