شمارهٔ ۲۳ - طعنه بدخواه

من نمی گویم که جور روزگارم میکشد
طعنه بدخواه و بد عهدی یارم میکشد ۱

دور از او بی طاقتی باشد که روزی چند بار
محنت و دردی و داغ انتظارم می کشد ۲

من نهانی عشق ورزم با دل آن تندخو
از برای عبرت خلق آشکارم می کشد ۳

در روم در کوچه ای بازیچه طفلان شوم
ور نشینم گوشه ای فکر تو زارم می کشد ۴

شب گذارم در خیالت روزگارم چون شود
روز،فکرِ ناله شبهای تارم می کشد ۵

شوق دیدارت مرا زین پیش و کنون
آرزوی بوسه امید کنارم می کشد ۶

می کشد زحمت طبیبی غافل است از اینکه او
همچو محیی سوزش جان فکارم می کشد ۷