هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و انتظار خود سخن میگوید و از معشوق میخواهد که دیگر به تغافل و دوری ادامه ندهد. او از معشوق میخواهد که به گلستان بیاید و قدر گل را بشکند، یا اگر میل به جنگ دارد، بیاید و او را بکشد. شاعر تأکید میکند که دیگر تحمل این درد و انتظار برایش ممکن نیست.
رده سنی:
16+
این متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند «قتل» و «دردسر» ممکن است برای گروههای سنی پایین نامناسب باشد.
شمارهٔ ۷۳ - برون آ شهسوارا
برون آ شهسوار من تعلّل بیش از این تا کی
ز حد بگذشت مشتاقی تحمّل بیش از این تا کی ۱
تو حال من همی دانی و می دانم که می دانی
چو خودرا دور میکردی تغافل بیش از این تا کی ۲
بطرف گلستان یک ره در آ و قدر گل بشکن
کشیدن دردسر چندین ز بلبل بیش از این تا کی ۳
اگر میل غزا داری بیا و قتل محیی کن
بکار این چنین نیکو تأمّل بیش از این تا کی ۴
ز حد بگذشت مشتاقی تحمّل بیش از این تا کی ۱
تو حال من همی دانی و می دانم که می دانی
چو خودرا دور میکردی تغافل بیش از این تا کی ۲
بطرف گلستان یک ره در آ و قدر گل بشکن
کشیدن دردسر چندین ز بلبل بیش از این تا کی ۳
اگر میل غزا داری بیا و قتل محیی کن
بکار این چنین نیکو تأمّل بیش از این تا کی ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۵۵۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۷۲ - دل زار
گوهر بعدی:شمارهٔ ۷۴ - بی وفا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
