هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر احساسات شاعرانه‌ای است که از عشق، اشتیاق، رنج هجران و جستجوی آرامش سخن می‌گوید. شاعر با استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های زیبا مانند فرهاد و شیرین، خسرو و شبدیز، احساسات عمیق خود را به تصویر می‌کشد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و عرفانی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اشارات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۱۰۰۷ - الغیاث از هم‌نشینان خیال‌آمیزی من

الغیاث از هم‌نشینان خیال‌آمیزی من
شادی رویِ سحرخیزان شب‌خون‌ریزِ من ۱

بی‌ دل‌آرامی که هر دم بر کفم جا می‌نهد
بیش آرامی نگیرد طبعِ شورانگیزِ من ۲

جان‌ِ شیرین بر دهان می‌آیدم فرهادوار
مالک‌ِ موت است اگر باورکنی پرویزِ من ۳

هم چو شیرین در هوای خسرو از بس اشتیاق
بر براق آسمان دارد سبق شبدیزِ من ۴

چون همه اسبابِ عیش و کام‌رانی در وی است
گوشۀ باغ گریزآباد بس تبریزِ من ۵

کس نمی‌داند نزاری از کجا افتاده است
شور در عالم ز نوکِ خامۀ سرتیزِ من ۶

در عذاب‌ِ دوزخم بی‌دوست می‌دانم که نیست
جز شبِ هجران به نسبت روزِ رستاخیرِ من ۷

داد خواهم خواست از بی‌دادِ خوبان روزِ حشر
در قیامت دامنِ یارست دست‌آویزِ من ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۷۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۰۶ - تا از برِ من رفتی رفته‌ست قرار از من
گوهر بعدی:شماره ۱۰۰۸ - مرا که دوست تو باشی نترسم از دشمن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.