شماره ۱۰۲۶ - ترش گرفته دو ابرو و لب چنان شیرین

ترش گرفته دو ابرو و لب چنان شیرین
به خشم سر که میامیز بر عسل چندین ۱

بیا و لب به لبم بر نه و دلم دریاب
که جز چنین نتوان داد درد را تسکین ۲

در آی و خانه بیارای و وقت ما خوش کن
شراب کی بستان و زمانکی بنشین ۳

به لطف باز طلب دوستان مخلص را
ببایدت غم یاران بخورد بهتر از این ۴

زکات حسن ترا هیچ وجه دیگر نیست
درآی ای که به دست آوری دل غم گین ۵

ز حسن تو چه کم آید گر التفات کنی
بیا که حسن ترا نیست حاجت تحسین ۶

مرا وصال تو حالی اگر شود حاصل
مهم تر ست ز وعده و وعید حورالعین ۷

کسی که طلعت زیبای تو تفرّج کرد
بدین قیاس بداند که چیست خلد برین ۸

دل شکسته دلان گر نگاه خواهی داشت
شکسته تر نبود از نزاری مسکین ۹