شماره ۱۰۷۱ - این بار شد از دستم کار دل سرگشته

این بار شد از دستم کار دل سرگشته
اکنون منم و چشمی در خون دل آغشته ۱

پر شور شری دارم گو در سر این سر شو
بر جبهت من فطرت دیرست که بنوشته ۲

آب و گل ما شد خون از قدرت صنع او
ایزد گل آدم را بی فایده نسرشته ۳

بر بوی خط غلمان بر یاد خط رضوان
بنگر به لب سبزه بنشین به سر کشته ۴

نظاره گهی دارم صحراش ریاض خلد
یک روز نمی آیی با ما سر آن پشته ۵

بر مجلس عشاق آی بی خویشتن و بنگر
هم کشته در او زنده هم زنده درو کشته ۶

دردا که نزازی شد باریک تر از سوزن
هم عاقبت از جایی سر بر کند این رشته ۷