شماره ۸۱ - از غم نمی‌خورد دل اهل جنون شکست

از غم نمی‌خورد دل اهل جنون شکست
در حیرتم که خاطرم از غصه چون شکست ۱

تا حرف ناامیدی مجنون شنیده‌ام
دارد دلم ز طره لیلی فزون شکست ۲

زان گل که کوهکن به سر از زخم تیشه زد
صد خار رشک در جگر بیستون شکست ۳

در خیمه‌گاه شعله که داغ است نام او
دل را سفینه بر سر گرداب خون شکست ۴

پیوسته دیگران ز قدح باده می‌خورند
ما خورده‌ایم از این قدح واژگون شکست ۵

ای آنکه بر شکستن رنگم خوری دریغ
بشکاف سینه را و دلم ببین که چون شکست ۶

رفتی و از خمار برون‌رفتنت ز بزم
بر روی نشاه رنگ می لاله‌گون شکست ۷

یک سو شکست زلف تو یک سو شکست دل
غمخانه مرا ز درون و برون شکست ۸

جز من که بخت نیک مرا کارساز نیست
از عافیت نخورده کسی تا کنون شکست ۹

قدسی نکرده سعی کسی در شکست ما
ما را رسد همیشه ز بخت زبون شکست ۱۰