شماره ۳۰۳ - هستیم با تو بر سر عهد قدیم خویش

هستیم با تو بر سر عهد قدیم خویش
ما گم نکرده‌ایم ره مستقیم خویش ۱

در بیخودی ز جور تو کردم شکایتی
شرمنده‌ام بسی ز گناه عظیم خویش ۲

هرگز به بخت تیره خود برنیامدم
کافر زبون مباد به دست غنیم خویش ۳

گر دیر کرد پرسش ما یار، عیب نیست
بیمار عشق، ناز کشد از حکیم خویش ۴

شکر خدا که کوی خرابات منزل است
گر کعبه ره نداد مرا در حریم خویش ۵

در حیرتم که از چه مرا کشت نکهتش
آن گل که مرده زنده کند از شمیم خویش ۶

از ما مدار نکهت پیراهنی دریغ
گل کی کند مضایقه‌ای در نسیم خویش ۷

از قرب و بعد، شکر و شکایت نمی‌کنم
شستم در آب، دفتر امید و بیم خویش ۸

زان توبه کرده‌ای که شرابت نمی‌دهند
قدسی مباش غره به نفس سلیم خویش ۹