هوش مصنوعی:
این متن به نقد زاهدی میپردازد که با ریا و تظاهر به عبادت میپردازد. اگرچه او شبزندهدار است، اما سخنانش دل را زنده نمیکند و نفسش افسرده است.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، نقد ریاکاری ممکن است برای کودکان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شماره ۱۴۱ - زان روز که زاهد به ریا پی بردهست
زان روز که زاهد به ریا پی بردهست
چون صبح، دلش گرم و نفس افسردهست ۱
شب زنده بسی داشت، ولیکن به سخن
دل را نکند زنده دمش، گر مردهست ۲
چون صبح، دلش گرم و نفس افسردهست ۱
شب زنده بسی داشت، ولیکن به سخن
دل را نکند زنده دمش، گر مردهست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۶۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۰ - خورشید به تابش ضیایی گروست
گوهر بعدی:شماره ۱۴۲ - عمریست که یار درد من افزودهست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
