هوش مصنوعی:
این متن دعایی است که در آن بنده به ناتوانی خود در ستایش و شناخت خداوند و شکرگزاری از نعمتهای او اعتراف میکند.
رده سنی:
12+
متن دارای مفاهیم عرفانی و مذهبی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آگاهی مذهبی نیاز دارد. کودکان زیر 12 سال ممکن است در درک عمیق این مفاهیم مشکل داشته باشند.
مناجات ۱۵۰ - الهی ای سزاوار ثنای خویش، ای شکر کنندهٔ عطای خویش ای شیرین نمایندهٔ بلای خویش، ب
الهی ای سزاوار ثنای خویش، ای شکر کنندهٔ عطای خویش ای شیرین نمایندهٔ بلای خویش، بنده به ذات خود از ثنای تو عاجز و بعقل خود از شناخت منّت تو عاجز و به توان خود از سزای تو عاجز.
۴۵۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:مناجات ۱۴۹ - الهی چه خوش روزگاری است روزگار دوستان تو با تو، چه خوش بازاری است بازار عارفان د
گوهر بعدی:مناجات ۱۵۱ - الهی گرفتار آن دردم که داروی آنی، بندهٔ آن ثنایم که توت سزاوار آنی، من در تو چه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
