هوش مصنوعی:
شاعر با بیان احساس نیاز و امید به بهبودی، از خداوند طلب مرهمی برای دل خسته خود میکند.
رده سنی:
12+
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. کودکان ممکن است در درک عمیق این مفاهیم مشکل داشته باشند.
مناجات ۱۹۵ - الهی آمدم با دو دست تهی ف سوختم به امید روز بهی، چه باشد اگر بر این دل خسته ام م
الهی آمدم با دو دست تهی ف سوختم به امید روز بهی، چه باشد اگر بر این دل خسته ام مرهم نهی.
۴۷۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:مناجات ۱۹۴ - الهی گاهی بخود نگرم گویم از من زار تر کیست، گاهی به تو نگرم گویم از من بزرگوار ت
گوهر بعدی:مناجات ۱۹۶ - الهی از آرندهٔ غم پشیمانی در دلهای آشنایان و ای افگنده سُوز در دل تایبان ای پذیر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
