شماره ۳۶ - سیری نبود از لب شیرین تو کس را

سیری نبود از لب شیرین تو کس را
کس سیر ندید از شکر ناب مگس را ۱

نالان بر سر کوی تو آییم که ذوقی است
در قافله کعبه روان بانگ جرس را ۲

با صبح بگویید که بیوقت مزن دم
امشب شب وصل است نگه دار نفس را ۳

زلف تو که شبرو شده زو زاهد و عابد
از خرقه پشمینه غنی ساخت عسس را ۴

خواهم که نهم آینه ای پیش رقیبان
در چشم خسان تا فکنم این همه خس را ۵

نگذاشت که خال رخ او بنگرد این چشم
این خوان خلیل است چه تنگیست عدس را ۶

چون دید کمال آن سر کو ترک وطن کرد
بلبل چو چمن دید رها کرد قفس را ۷