شماره ۴۱ - طریق عشق میورزی رها کن دین و دنیا را

طریق عشق میورزی رها کن دین و دنیا را
خلاص خویش میجوئی مجر ناموس و دعوا را ۱

به نور عقل نتوان رفت راه عشق ای عاقل
زمجنون پرس اگر داری طریق حی لیلا را ۲

زآه سینه ی عشاق ظلمانی شود روضه
اگر در روضه بنمانی به ما نور تجلا را ۳

هوای سرو بالای تو دارد راستی ور نی
برای همه دوزخ برند از روضه طوبا را ۴

پیارا روضه ی رضوان به روی خود که بی رویت
ز دوزخ باز نشناسد کسی فردوس اعلا را ۵

تر تا صورت پرستی اهل معنی را کجا بینی
به چشم اهل معنی میتوان دید اهل معنا را ۶

کمال از غایت رندی اگر باید خریداری
به جای باده بفروشد صلاح و زهد و تقوا را ۷