شماره ۵۱ - آن رخ نه بینم ار نبردی زلف پر ز تاب

آن رخ نه بینم ار نبردی زلف پر ز تاب
شب مقطع نگشته نه بیند کسی آفتاب ۱

بر گوشه عذار تو مستیست خفته چشم
نزدیک صبح از پی آن می رود به خواب ۲

دندان شانه می کشد آن چین زلف و بس
نامش خطا نبود که خواندیم مشک ناب ۳

گفتی پس از هلاک نو دست از جفا کشم
ای عمر ناگزیر چرا می کنی شتاب ۴

شوق رخ و لب تو ز دل خون چکاند خون
از آتش و نمک کند این گربه ها کباب ۵

نقش درت همیشه به خون بر کشد سرشک
همچون محرران که به سرخی کشند باب ۶

خط مای اشک بر ورق چهره کمال
گر آیدت به چشم روان خوانیش جواب ۷