شماره ۱۶۰ - دور از خداست خواجه مگر بی ارادت است

دور از خداست خواجه مگر بی ارادت است
خدمت نصیب بنده صاحب سعادت است ۱

از صدق دم مزن چو نگشتی شهید عشق
دعوی این مقام درست از شهادت است ۲

بشکن بت غرور که در دین عاشقان
ن یک بت که بشکنند به از صد عبادت است ۳

زاهد نهاد میان کلاه و عمامه فرق
مسکین هنوز در حجب رسم و عادت است ۴

ناز طبیب دور ز حکمت بود کشید
ما را که از حبیب امید عبادت است ۵

با جور مهره دل نشود منتهی کمال
آنجا که منتهای کمال ارادت است ۶

گو جور بیش کن به محبان خویش باز
چندانکه جور پیش محبت زبادت است ۷