شماره ۱۷۸ - سرو قدت روان لبت جان است

سرو قدت روان لبت جان است
جان من این روان من آن است ۱

حلقه حلقه اگر نه مست نواند
در گوش تو از چه غلطان است ۲

یادگارم ز تیر غمزه تو
بر دل خسته داغ پیکان است ۳

دیده در علم دید؛ درانی است
تا در کنار این معانی نه حد باران است ۴

گفتمش مرغ زیرک است دلم
گفت صیاد نیز پردان است ۵

گفتم این میم و هاست روی بتافت
بنگریدش که چون سخن دان است ۶

عشق ما عبر خطت که نیست هنوز
سوز پیدا و دود پنهان است ۷

ختم شد بر کمال لطف سخن
هرچه بعد از کمال نقصان است ۸