شماره ۲۵۳ - مرا که ساغر چشم از غم تو پر خون است

مرا که ساغر چشم از غم تو پر خون است
چه جای ساقی و جام و شراب گلگون است ۱

حکایت نو به تفسیر شرح نتوان کرد
که جور و محت خوبان ز وصف بیرون است ۲

به لب رسید مرا از غم تو جان هرگز
از راه لطف نپرسی که حال تو چون است ۳

چه اعتبار به عهد تو حسن لیلی را
که زیر هرخم زلفت هزار مجنون است ۴

چو جان من به لب آمد رقیب را چه خبر
که من غریقم و او بر کنار جیجون است ۵

بر آن شمایل موزون چگونه دل نرود
على الخصوص کسی را که طبع موزون است ۶

خوشست اگر به حدیث کمال داری گوش
لطافت سخنانش چو در مکنون است ۷