شماره ۳۷۶ - چشم توأم به غمزه خونخوار می کشد

چشم توأم به غمزه خونخوار می کشد
آن خونبها بود که دگر بار میکشد ۱

ترسم کشند از حسدم بار و همنشین
گر گویم این بکس که مرا بار میکشد ۲

آن قامت چو تیر و دو ابروی چون کمان
پیوسته میکشد دل و همواره میکشد ۳

در انتظار کشتن خود تا یکی چو شمع
می سوزدم چو عاقبت کار می کشد ۴

فکر میان او مکن ای دل که این خیال
تن را تار می کند و زار می کشد ۵

ای آنکه صحتم طلبی زود تر مرا
بنما به آن طبیب که بیمار می کشد ۶

بسیار زنده کرد لبش گفته ای کمال
بسیار هم مگوی که بسیار می کشد ۷