هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از زبان شاعری سخن میگوید که با عناصر طبیعت و نمادهای عرفانی مانند سرو، دهان کج، دل، چشم، و ابرو گفتگو میکند. شاعر از عشق، رازداری، و فتنههای عشقی سخن میگوید و به مفاهیمی مانند قتل عاشق، فتنهگری، و گواهی خال بر خط اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات مانند 'قتل عاشق' و 'فتنه' ممکن است برای سنین پایین نامناسب باشد.
شماره ۴۵۰ - سرو را هر که راست می گوید
سرو را هر که راست می گوید
قامت بار ماست می گوید ۱
چون دهانت کجاست می گویم
چون دهانم کجاست می گوید ۲
خبری ز آن میان چو می پرسم
عالم السر خداست می گوید ۳
می کنند دل حدیث بوس و کنار
دل من هرچه خواست می گوید ۴
چشم حیلت گرش بفتوى عشق
قتل عاشق رواست می گوید ۵
ابرویش گفت فتنه کار من است
کج نشست و راست می گوید ۶
آن رخ آورد خط به خون کمال
خال بر خط گواست می گوید ۷
قامت بار ماست می گوید ۱
چون دهانت کجاست می گویم
چون دهانم کجاست می گوید ۲
خبری ز آن میان چو می پرسم
عالم السر خداست می گوید ۳
می کنند دل حدیث بوس و کنار
دل من هرچه خواست می گوید ۴
چشم حیلت گرش بفتوى عشق
قتل عاشق رواست می گوید ۵
ابرویش گفت فتنه کار من است
کج نشست و راست می گوید ۶
آن رخ آورد خط به خون کمال
خال بر خط گواست می گوید ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۶۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۴۹ - سر ما را نرسد اینکه به پای تو رسد
گوهر بعدی:شماره ۴۵۱ - سروسهی به بستان گر سالها برآید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.