هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از درد فراق و عشق ناگسسته سخن میگوید. شاعر از بیقراری دل، بیتابی چشمها، و تأثیر زیبایی معشوق بر روح و روان خود مینویسد. تصاویری مانند جاری شدن خون از چشم، بیقراری دل، و تشبیهات زیبا مانند مقایسهٔ چشمها با لاله و زلف با مگسهای خوابآلود، از ویژگیهای بارز این شعر است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانهای است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال نامفهوم یا سنگین باشد. همچنین، برخی از تشبیهات و تصاویر شعری نیاز به درک ادبی بالاتری دارند.
شماره ۵۰۷ - مرا بی تو از دیده خون می رود
مرا بی تو از دیده خون می رود
ز دل نیز صبر و سکون می رود ۱
دل من در آن کو زبیم بلا
نمیرفت وقتی کنون می رود ۲
چه آهوست چشمت که در پیش او
اگر شیر آبه زبون میرود ۳
نه از زیر کی دل در آن زلف رفت
که در سلسله از جنون میرود ۴
برخسار تو چشم کردیم سرخ
از آن اشک ما لاله گون می رود ۵
دو چشم تو وز هر طرف خالها
به چندین مگس خواب چون می رود ۶
چو شد تشنه زلفت به خون کمال
به چاه ذقن سرنگون می رود ۷
ز دل نیز صبر و سکون می رود ۱
دل من در آن کو زبیم بلا
نمیرفت وقتی کنون می رود ۲
چه آهوست چشمت که در پیش او
اگر شیر آبه زبون میرود ۳
نه از زیر کی دل در آن زلف رفت
که در سلسله از جنون میرود ۴
برخسار تو چشم کردیم سرخ
از آن اشک ما لاله گون می رود ۵
دو چشم تو وز هر طرف خالها
به چندین مگس خواب چون می رود ۶
چو شد تشنه زلفت به خون کمال
به چاه ذقن سرنگون می رود ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۰۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۰۶ - ما را هوس مسجد و سجاده نباشد
گوهر بعدی:شماره ۵۰۸ - مرا بی تو آسوده حالی نباشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.