شمارهٔ ۲۰ - نوحه جدید

نیست ممکن که شود از دلی شاد فلک
بشنود چون ز غم قاسم داماد فلک ۱

کاش می‌رفت پس از نوگل گلزار حسین
خرمن عشرت عالم همه بر باد فلک ۲

از تو فریاد فلک داد و بیداد فلک
زدی آتش به جهان خانه‌ات آباد فلک ۳
ز تو فریاد فلک ۴

ساختی حجله دادمادی او را بر پا
تا کنی شاد دل وی به صف کرب و بلا ۵

کشتی او را دل پرحسرت و تا روز جزا
وعده وصل عروسش ز تو افتاد فلک ۶

ز تو فریاد فلک داد و بیداد فلک
زدی آتش به جهان خانه‌ات آباد فلک ۷
ز تو فریاد فلک ۸

دید چون مادر قاسم که در آن دشت محن
قاسم از بهر شهادت به بدن کرده کفن ۹

گفت زین گردش وارونه شد ای چرخ کهن
خانه صبر مرا رخنه به بنیاد فلک ۱۰

ز تو فریاد فلک داد و بیداد فلک
زدی آتش به جهان خانه‌ات آباد فلک ۱۱
ز تو فریاد فلک ۱۲

قاسم افتاد بسر چون هوس میدانش
فاطمه زین سخن افتاد شرر بر جانش ۱۳

کان عروسی که ز خون گشت حنابندانش
دیگر از عشرت دنیا نکند یاد فلک ۱۴

ز تو فریاد فلک داد و بیداد فلک
زدم آتش به جهان خانه‌ات آباد فلک ۱۵
ز تو فریاد فلک ۱۶

گشت تا منزل قاسم بسر حجله خاک
جگر (صامت) افسرده ز غم شد صد چاک ۱۷

در دل خاک شود زین غم عظمی چو هلاک
افکند زلزله در عالم ایجاد فلک ۱۸

ز تو فریاد فلک داد و بیدا فلک
زدی آتش به جهان خانه‌ات آباد فلک ۱۹
ز تو فریاد فلک ۲۰