شماره ۵۸۸ - گر قبول نو فتد از من بیدل سیر و زر

گر قبول نو فتد از من بیدل سیر و زر
هر دو پیش تو فرستم مع شنى آخر ۱

شب که مهمان من آیی من درویش ز آه
سازم از بهر تو بریان همه مرغان سحر ۲

بس کن ای باد صبه این حرکتهای خنک
چند کردن به هوای خود از آن کوی گذر ۳

آنچنان گنج خیال تو غنی ساخت دو چشم
که برفتند بجاروب مزه لعل و گهر ۴

صفت قند لبت کرد مکرر طوطی
پسته گفتش به ادب گو سخن و مغز مبر ۵

خال ها بر لب شیرین تو دانی چه بود
نقطه هانی که نهادند به بالای شکر ۶

دید چشمان تر در دور رخ و گفت کمال
فتنه گر مرد م کاننده درین دور قمر ۷