شماره ۸۰۵ - نقد جان چیست که در دامن جانان ریزم

نقد جان چیست که در دامن جانان ریزم
گر بخواهد ز سر هر دو جهان برخیزم ۱

بی گناه در همه نیغم بزند بار عزیز
ادب آنست که گردن نهم و نستیزم ۲

رسم باشد که گریزند غلامان ز جفا
من غلام تو چنانم که کشی نگریزم ۳

در رحمت بگشایند به رویم فردا
گر بود سلسله زلف تو دستاویزم ۴

می برد از شکر ناب به شیرینی دست
با * حدیث لب او نکته درد آمیزم ۵

گر گناهست چنین روی به دیدن چو کمال
من نه آنم که ازین گونه گنه پرهیزم ۶

من که خوارزم گرفتم به سخنهای غریب
نبود میل عراق و هوس تبریز ممه ۷