شماره ۸۴۰ - خواجه چرا نشسته خیز که رفت کاروان

خواجه چرا نشسته خیز که رفت کاروان
بار به بند و شو توهم در پی کاروان روان ۱

نصر آمل چه میکنی روضه دلگشا بین
کلیة قر خوشتر از شاه نشین خسروان ۲

ریخت بهار زندگی برگ خود و تو بیخیر
بر سر گل چو نرگسی مست شراب ارغوان ۳

نفسی که کوه برکند مرد خدا بیفکند
پنجه شیر بشکند زور هزار پهلوان ۴

روزه گرفته پارسا ورد چه خواند و دعا
گرسنه سه روزه را بر سر خوان بگره بخوان ۵

پیر حریص باشد و هست ز حرص پیریست
اینکه به جنت آئی و باز شوی ز سر جوان ۶

چیست کمال جنت عدن که نگذره از آن
از همه میتوان گذشت از در او نمیتوان ۷