شماره ۳۱ - به شب ماهی میان کاروان است

به شب ماهی میان کاروان است
که روی او دلیل ساربان است ۱

چه جای ساربان کاندر پی او
ز دل ها کاروان بر کاروان است ۲

عجب آید مرا زان ره زن دل
که در شب رهنمای ره روان است ۳

چنین صورت ز آب و گل نیاید
مگر جانی به شکل تن روان است ۴

چنین ماهی چو بر روی زمین هست
زمین را صد شرف بر آسمان است ۵

به زیر سایه کی بوده ست خورشید
رخش خورشیدوز لفش سایبان است ۶

به هر منزل که میزاند به تعجیل
دواسبه جان ما در پی دوان است ۷

به هر منزل که کرد آنجا گذاری
نشان روی های عاشقان است ۸

به از کحل جواهر دیده ها را
غبار موکب جان و جهان است ۹

دل نامهربان ساربان را
فراغت از همام مهربان است ۱۰

بگو آهسته ران محمل کسان را
که همراهت فقیری ناتوان است ۱۱