شماره ۸۷ - بر سر کوی تو سرها می رود

بر سر کوی تو سرها می رود
جان فدای روی زیبا می رود ۱

نیست کویت منزل تر دامنان
هر که عیار است آنجا می رود ۲

چون تو پا از خانه بیرون می نهی
در میان شهر غوغا می رود ۳

هر که رویت دید یا بویت شنید
همچو مستان بی سر و پا می رود ۴

تا نیاید گوهر وصلت به دست
آب چشمم همچو دریا می رود ۵

زاتش هجران او هر صبحدم
درد دل ها تا ثریا می رود ۶

مردم آسوده کی دارد خبر
زانچه بر بیمار شب ها می رود ۷

ما نه مرد چشم و ابروی توییم
چون در افتادیم بر ما می رود ۸

هست مهمان لبت جان همام
خوش همی دارش که فردا می رود ۹