هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از تشبیهات شراب و میخانه برای بیان مفاهیم عرفانی و عشق الهی استفاده میکند. شاعر از تلاشهای بیثمر، عشق به معشوق حقیقی، و بیخبری زاهد از بزم عرفانی سخن میگوید. همچنین، اشارهای به صبر و انتظار در راه عشق و ناامیدی از دنیای مادی دارد.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عرفانی و استعارههای پیچیدهای مانند شراب و میخانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات عرفانی و تمثیلهای آن دارد.
شماره ۷ - می چون سبو کشید، لب می پرست ما
می چون سبو کشید، لب می پرست ما
در کارگاه سعی، نجنبید دست ما ۱
ما کرده ایم دانه ی دل در زمین عشق
از آسیای چرخ نیاید شکست ما ۲
امروز، زاهد از لب ما بوی می شنید
ای بی خبر ز بزم شراب الست ما ۳
پا در زمین نشئه ی عشرت فشرده ایم
باشد چو تاک، میکده ها زیر دست ما ۴
خمخانه ها تهی شد و ما تشنه لب حزین
می، شد کبابِ حوصله ی دیر مست ما ۵
در کارگاه سعی، نجنبید دست ما ۱
ما کرده ایم دانه ی دل در زمین عشق
از آسیای چرخ نیاید شکست ما ۲
امروز، زاهد از لب ما بوی می شنید
ای بی خبر ز بزم شراب الست ما ۳
پا در زمین نشئه ی عشرت فشرده ایم
باشد چو تاک، میکده ها زیر دست ما ۴
خمخانه ها تهی شد و ما تشنه لب حزین
می، شد کبابِ حوصله ی دیر مست ما ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۶۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶ - درعشق شد به رنگ دگر روزگار ما
گوهر بعدی:شماره ۸ - گوشی نشنیده ست صفیر از قفس ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.