هوش مصنوعی:
این شعر از حزین لاهیجی بیانگر احساسات عمیق شاعر دربارهٔ تنهایی، رنج و سکوت است. او خود را مانند شمعی میبیند که در سکوت میسوزد و نالههایش به گوش کسی نمیرسد. شاعر با تصاویری مانند قفس، لالهها و بلبل، احساسات خود را به زیبایی بیان میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۸ - گوشی نشنیده ست صفیر از قفس ما
گوشی نشنیده ست صفیر از قفس ما
چون شمع، به لب سوخته آید نفس ما ۱
با قافلهٔ لاله درین دشت رفیقیم
گلبانگ خموشی ست فغان جرس ما ۲
کوتاه صفیرم، قفسم را بگذارید
جایی که رسد ناله به فریادرس ما ۳
در پا سر خاریش خلیده ست چو بلبل
هر دل که خروشد به خراش نفس ما ۴
افتاده حزین از سر آن زلف رساتر
در جلوه گری خامه ى مشکین نفس ما ۵
چون شمع، به لب سوخته آید نفس ما ۱
با قافلهٔ لاله درین دشت رفیقیم
گلبانگ خموشی ست فغان جرس ما ۲
کوتاه صفیرم، قفسم را بگذارید
جایی که رسد ناله به فریادرس ما ۳
در پا سر خاریش خلیده ست چو بلبل
هر دل که خروشد به خراش نفس ما ۴
افتاده حزین از سر آن زلف رساتر
در جلوه گری خامه ى مشکین نفس ما ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۲۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷ - می چون سبو کشید، لب می پرست ما
گوهر بعدی:شماره ۹ - خواهم درین گلستان، دستوری صبا را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.