شماره ۱۳ - شق کرده ایم پردهٔ پندار خویش را

شق کرده ایم پردهٔ پندار خویش را
بی پرده دیده ایم رخ یار خویش را ۱

در بیعگاه عشق به نرخ هزار جان
ما می خریم ناز خریدار خویش را ۲

مرهم چه احتیاج؟ که عاشق ز سوز عشق
خواباند در نمک، دل افگار خویش را ۳

از نقش پا به خاک رهت ما فتادگان
افزوده ایم پستی دیوار خویش را ۴

آن بلبلم که می گذرانم به زیر بال
ایام شادمانی گلزار خویش را ۵

از شمعم ای صبا، دم افسرده دور دار
بگذار تا تمام کنم کار خویش را ۶

از برگ و بار عاریت ای نخل باد دست
سنگین مساز، دوش سبکبار خویش را ۷

ای جذبه همّتی که درین دشت پُر فریب
گم کرده ایم قافله سالار خویش را ۸

در کام زاغ، طعمهٔ طوطی مکن، حزین
بشناس قدر کلک شکر بار خویش را ۹