هوش مصنوعی:
این شعر از حزین لاهیجی، بیانگر درد و رنج مردم تحت ستم و ناتوانی در برابر ظلم است. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند تیغ سرگران، خاک دامنگیر، و خزان غارتگر، وضعیت نابسامان جامعه و یأس حاکم بر آن را به تصویر میکشد. همچنین، اشارهای به امیدواری و نقش محبت در بهبود دلهای نامهربان دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین اجتماعی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، برخی از تصاویر شاعرانه ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۱۴ - به خون خلق دادی دست تیغ سرگرانت را
به خون خلق دادی دست تیغ سرگرانت را
بنازم زور بازوی نگاه ناتوانت را ۱
نمی آید صبا از خاک دامنگیر کوی تو
که خواهد بعد از این پرسید، حال بیکسانت را؟ ۲
حضور انجمن در وصل یاران است ای بلبل
خزان غارتگر باغ است، بردار آشیانت را ۳
نیاید شکر بوی پیرهن از پیر کنعانی
به چشم من چه منتهاست خاک آستانت را ۴
حزین خسته دل، از شکوه لب را بسته می دارد
محبت مهربان سازد دل نامهربانت را ۵
بنازم زور بازوی نگاه ناتوانت را ۱
نمی آید صبا از خاک دامنگیر کوی تو
که خواهد بعد از این پرسید، حال بیکسانت را؟ ۲
حضور انجمن در وصل یاران است ای بلبل
خزان غارتگر باغ است، بردار آشیانت را ۳
نیاید شکر بوی پیرهن از پیر کنعانی
به چشم من چه منتهاست خاک آستانت را ۴
حزین خسته دل، از شکوه لب را بسته می دارد
محبت مهربان سازد دل نامهربانت را ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳ - شق کرده ایم پردهٔ پندار خویش را
گوهر بعدی:شماره ۱۵ - عشقت آمیخت به دل درد فراوانی را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.