شماره ۱۹ - نهفته ام به خموشی خیال روی تو را

نهفته ام به خموشی خیال روی تو را
مباد کز نفسم بشنوند بوی تو را ۱

ز سنگ محتسب شهر غم مخور ساقی
سپرده ایم به پیر مغان سبوی تو را ۲

اگر غلط نکنم حرف ما و من غلط است
شنیده ام ز لب خویش گفتگوی تو را ۳

شده ست شیفته بلبل به باغ و حور به خلد
ندیده اند گلستان رنگ و بوی تو را ۴

اگر به دامن وصل تو دست ما نرسد
کشیده ایم در آغوش، آرزوی تو را ۵

چه خوش بود که نماید به ما دلت را گرم
محبتی که به ما گرم ساخت، خوی تو را ۶

شود ز باختن رنگم آتشین، لعلت
چه نازکیست عتاب بهانه جوی تو را! ۷

به طور عشق حزین ، آستین فشان گردد
کلیم اگر شنود، طرز های و هوی تو را ۸