هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، از عشق و دیوانگی سخن می‌گوید و با استفاده از نمادهایی مانند کعبه، بتخانه، و میخانه، به بیان احساسات عمیق و سوزناک می‌پردازد. شاعر از دو جهان فاصله گرفته و به عشق و مستی معنوی روی آورده است.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین استفاده از نمادهایی مانند میخانه و مستی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۲۷ - داغ سودای تو دارد، دل دیوانهٔ ما

داغ سودای تو دارد، دل دیوانهٔ ما
کعبه لبیک زند بر در بتخانهٔ ما ۱

عشق را کعبهٔ مقصود، سویدای دل است
لیلی از خودکند ایجاد، سیه خانهٔ ما ۲

شور دیوانگی و شیوهٔ اطفال یکی ست
هست سربازی ما، بازی طفلانهٔ ما ۳

شمع ظلمتکده و کعبه و بتخانه یکی ست
عالم آراست، فروغ رخ جانانهٔ ما ۴

هر چه هستی، غمی از نیک و بد خویش مخور
دُرد را صاف کند، ساقی میخانهٔ ما ۵

ما و دل از دو جهان دور، کناری داریم
سیل را راه نیفتاده به ویرانهٔ ما ۶

کاوش دیده، دل از سینهٔ ما بیرون کرد
خانه پرداز بود گریهٔ مستانهٔ ما ۷

سر نیاری بدر، از حرف پریشان سخنان
آشنا تا نشود، معنی بیگانهٔ ما ۸

دو جهان تنگتر از دیدهٔ مور است حزین
در گشاد نظر همّت مردانهٔ ما ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۶ - بنواز مغنی، دل غم پیشهٔ ما را
گوهر بعدی:شماره ۲۸ - افسر شاهی ما، بی سر و سامانی ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.