شماره ۳۹ - دهقان نبرد حاصلی از بوم و بر ما

دهقان نبرد حاصلی از بوم و بر ما
سرویم و بود عقده خاطر ثمر ما ۱

از ناز، کله گوشه به خورشید شکستیم
افکنده جنون، سایهٔ داغی به سر ما ۲

دیگر لبش از شادی دل غنچه نگردید
هر زخم که خندید، به روی جگر ما ۳

خوب آمدی ای شور نمکدان قیامت
می جست تو را داغ پریشان نظر ما ۴

از قطره زدن باز فتد گام نخستین
گر ابر شود همنفس چشم تر ما ۵

ما چون ز خرابات جهان پاک برآییم؟
آلوده برون رفت ز جنت، پدر ما ۶

دستی که می ام داد، تو را بست به خشکی
زاهد چه زنی طعنه به دامان تر ما؟ ۷

خواهیم حزین ، آنقدر از خویش رمیدن
کاوازه به جایی نرساند خبر ما ۸