شماره ۴۰ - زان لب شکّرفشان شوری به جان داریم ما

زان لب شکّرفشان شوری به جان داریم ما
یک نیستان ناله در هر استخوان داریم ما ۱

در بغل چون صبح، چاک بی رفویی بیش نیست
گر لباس هستی دامن فشان داریم ما ۲

نیست ممکن نغمهٔ شوقی به کام دل زدن
در قفس تا خار خار آشیان داریم ما ۳

تار وپود مخمل هستی بساط غفلتیست
از سر هر مو، رگ خواب گران داریم ما ۴

چهره، ای خورشیدسیما لمحه ای از ما مپوش
شبنم آسا یک نگاه ناتوان داریم ما ۵

تا نفس باقیست از مهر و وفا خواهیم گفت
این نصیحت را ز یار مهربان داریم ما ۶

دامن آلودهٔ ما را حزین از کف مده
خرقه از پیر خرابات مغان داریم ما ۷