هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که از احساسات عمیق، عشق، رنجهای جاودانه و وابستگی به معشوق سخن میگوید. شاعر از قفس به عنوان آشیانه یاد میکند که نشاندهنده اسارت در عشق است و از بادههای شبانه و سودای عشق به عنوان عوامل بیخودی و خانهخرابی یاد میکند. در نهایت، متن با آرزوی طولانیشدن عمر غمهای جاودانه در محبت پایان مییابد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند بیخودی از باده و خانهخراب شدن عشق ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شماره ۴۳ - شور دلها بود ترانه ما
شور دلها بود ترانه ما
نمک دیده ها فسانه ی ما ۱
دست پروردگان صیادیم
قفس ماست، آشیانه ما ۲
سر رفعت به عرش می ساید
علم آه عاشقانهٔ ما ۳
خرد افتاده بود صبح ازل
بی خود از باده شبانه ما ۴
یادگار هزار رنگ گل است
خس و خاشاک آشیانه ما ۵
کرده سودای عشق خانه خراب
چین زلفی، نگار خانهٔ ما!؟ ۶
در محبت دراز باد حزین
عمر غمهای جاودانه ما ۷
نمک دیده ها فسانه ی ما ۱
دست پروردگان صیادیم
قفس ماست، آشیانه ما ۲
سر رفعت به عرش می ساید
علم آه عاشقانهٔ ما ۳
خرد افتاده بود صبح ازل
بی خود از باده شبانه ما ۴
یادگار هزار رنگ گل است
خس و خاشاک آشیانه ما ۵
کرده سودای عشق خانه خراب
چین زلفی، نگار خانهٔ ما!؟ ۶
در محبت دراز باد حزین
عمر غمهای جاودانه ما ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۸۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۲ - بر فرازد چو علم، آه سحرگاهی ما
گوهر بعدی:شماره ۴۴ - طی می شود از مصرع آهی گلهٔ ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.