شماره ۵۸ - از فیض ریزش مژه، تر شد دماغ ما

از فیض ریزش مژه، تر شد دماغ ما
افتاد سایهٔ رگ ابری به باغ ما ۱

خودکامیی ز تلخی دشنام داشتیم
شیرین تبسّمی نمکی زد به داغ ما ۲

ما گر فسرده ایم صبا را چه می شود؟
ره گم نکرده بوی گلی، تا دماغ ما ۳

دستش به داغ عشق، همان دور از آتش است
پروانه ای که خویش نزد بر چراغ ما ۴

داغ دلم چو لاله پر از خون بود حزین
یا رب مباد خالی ازین می ایاغ ما ۵