شماره ۸۰ - داغند، ز رخسار تو ای رشک چمنها

داغند، ز رخسار تو ای رشک چمنها
چون لاله، شهیدان به سمن زار کفنها ۱

از شرم، صدف را به دهان مهر خموشی ست
تا شد صدف گوهر نام تو، دهنها ۲

خون در جگر نافهٔ دل چون نشود خشک؟
در هر شکن زلف تو افتاده ختنها ۳

با چاشنی لذت زندان غمت رفت
از خاطر یوسف صفتان، یاد وطنها ۴

نگذاشت به جا آتش عشق تو سپندی
من مانده ام از سوخته جان ها تن تنها ۵

دارد لب خاموش، هم آغوشی معنی
بر چهرهٔ اندیشه نقاب است سخنها ۶

در خاک، حزین یاد عقیق لب او برد
گرد سر این خاک شود، خون یمنها ۷