هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از حزین لاهیجی به بیان قدرت بیپایان عشق و نابودی خود در برابر معشوق میپردازد. شاعر از سیل عشق، پروانهوار گرد محفل معشوق گشتن، وحدت با یار پس از زوال خود، و سختیهای راه عشق سخن میگوید.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده در شعر، درک آن را برای مخاطبان جوانتر دشوار میسازد. این متن برای کسانی مناسب است که با ادبیات عرفانی آشنایی اولیه دارند.
شماره ۹۹ - عنان ریز است از هرسو، سپاه عشق بر دلها
عنان ریز است از هرسو، سپاه عشق بر دلها
نپرسد سیل بی زنهار، هرگز راه منزلها ۱
فروغ شعلهٔ رخسار شمع آشنارویی
مرا پروانهٔ سرگشته دارد گرد محفل ها ۲
چو شق شد پردهٔ پندار، دل با یار پیوندد
خودی چون محو شد، از پیش پا برخاست حایلها ۳
نیم آزرده جان، هر چند چون دل عقده ای دارم
بود آسان به چنگ عشق آتش دست، مشکلها ۴
حزین این ره قدم از دیده بیدار می باید
کجا از پای خواب آلوده آید طی منزلها؟ ۵
نپرسد سیل بی زنهار، هرگز راه منزلها ۱
فروغ شعلهٔ رخسار شمع آشنارویی
مرا پروانهٔ سرگشته دارد گرد محفل ها ۲
چو شق شد پردهٔ پندار، دل با یار پیوندد
خودی چون محو شد، از پیش پا برخاست حایلها ۳
نیم آزرده جان، هر چند چون دل عقده ای دارم
بود آسان به چنگ عشق آتش دست، مشکلها ۴
حزین این ره قدم از دیده بیدار می باید
کجا از پای خواب آلوده آید طی منزلها؟ ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۵۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۸ - تراوشهای موج خون، کند غمخواری ما را
گوهر بعدی:شماره ۱۰۰ - افتاده دو عالم ز نظر، دیدهٔ ما را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.