هوش مصنوعی: این شعر با زبانی عاطفی و تصویری، به بیان احساساتی مانند عشق، حسرت، ناتوانی، و امید می‌پردازد. شاعر از شهیدان و نونهالان یاد می‌کند و از نامهربانی‌ها و رنج‌های زندگی سخن می‌گوید. همچنین، به مفاهیمی مانند عشق جوانی، تلخی‌های زندگی، و امید به آینده اشاره دارد.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، برخی از مفاهیم مانند مرگ، حسرت، و عشق ممکن است برای کودکان پیچیده باشد.

شماره ۱۲۲ - شهیدان تو را ای نونهال سرگرانیها

شهیدان تو را ای نونهال سرگرانیها
نمی آید قیامت بر سر، از نامهربانیها ۱

که خودداری کند با جلوهٔ شمشاد نوخیزت؟
ز رفتارت خجالت می کشد سرو از روانیها ۲

نهال عیش ما را گر به تاراج خزان دادی
بهارگریهام در پیش دارد، گل فشانیها ۳

ندارم قوّت رفتن ز کویت، عجز را نازم
به فریادم رسید فتادگیها، ناتوانیها ۴

عبث عمریست با دل ناخن غم کاوشی دارد
به سعی تیشه نتوان کندکوه سخت جانیها ۵

ز طفلی تلخ دارد کام جان را شورش عشقی
نمک در دیده ما شد شکر خواب جوانیها ۶

به هر نکهت نپردازد دماغ پیر کنعانی
نیسم پیرهن در آستین دارد نشایها ۷

نمی فهمد کسی افسانهٔ ما را درین محفل
من و شمعیم داغ، از دولت آتش زبانیها ۸

حزین از خارخار دل درین حسرت قفس گاهی
صفیری می زنم در یادِ گلبن آشیانیها ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۱ - شوری به سر افتاده، رسوای محبت را
گوهر بعدی:شماره ۱۲۳ - پس از ما تیره روزان روزگاری می شود پیدا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.