شماره ۱۶۱ - دمیدن از سمنش مشک ناب نزدیک است

دمیدن از سمنش مشک ناب نزدیک است
به شب نهان شدن آفتاب نزدیک است ۱

دلم ز وعده بر آتش فکندی و رفتی
بیا که سوختن این کباب نزدیک است ۲

نفس شمرده زدنهای صبح روشندل
کنایتی ست که روز حساب نزدیک است ۳

خوش است ساقی اگر مستیی گذاره کنم
گذشتن گل پا در رکاب نزدیک است ۴

به عمر با تک و تاز نفس مباش ایمن
که راه دور، به پای شتاب نزدیک است ۵

فسانه ای ز هوس های نفس دون کافی ست
دل فسردهٔ جاهل، به خواب نزدیک است ۶

دل از شکنجهٔ هستی غمین مدار حزین
گشادِ عقدهٔ کار حباب نزدیک است ۷