خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر به زیباییهای عشق، نوشیدن باده و معانی عمیق زندگی میپردازد. با استفاده از استعارههای زیبا مانند آب حیات، خضر خامه، و باده کهن، شاعر احساسات و تجربیات خود را بیان میکند. همچنین، اشارههایی به مفاهیمی مانند جاودانگی، شور عشق و لذتهای معنوی دارد.
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و استعارههای پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشارههای غیرمستقیم به نوشیدن باده ممکن است برای گروههای سنی پایینتر مناسب نباشد.
شماره ۱۶۹ - آب حیات در رقم مشک فام ماست
آب حیات در رقم مشک فام ماست
از خضر خامه، زندهٔ جاوید نام ماست ۱
با لذت است کام جگرهای سوخته
از شور عشق تا نمکی درکلام ماست ۲
هر نقطهای چو خال لب یار، مشکبوست
این نافه ز آهوی قلم خوش خرام ماست ۳
از باده کهن سخن تازه خوشتر است
پیمانه لفظ و معنی رنگین مدام ماست ۴
تا پیر جام جرعه به ما می دهد حزین
سرجوش فیض بادهٔ معنی به جام ماست ۵
از خضر خامه، زندهٔ جاوید نام ماست ۱
با لذت است کام جگرهای سوخته
از شور عشق تا نمکی درکلام ماست ۲
هر نقطهای چو خال لب یار، مشکبوست
این نافه ز آهوی قلم خوش خرام ماست ۳
از باده کهن سخن تازه خوشتر است
پیمانه لفظ و معنی رنگین مدام ماست ۴
تا پیر جام جرعه به ما می دهد حزین
سرجوش فیض بادهٔ معنی به جام ماست ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۸ - بر سر خود دهدم جا، خم پاکیزه سرشت
گوهر بعدی:شماره ۱۷۰ - هزار رنگ گل داغ در کنار من است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
